Alba operacja i rehabilitacja

Jestem Alba, zdrobniale  Albunia dla bliskich Bunia.

Jestem dzieckiem adopcyjnym mojej mamy. Znalazła mnie i uratowała w momencie kiedy ktoś mnie skrzywdził. W momencie kiedy nie wierzyłam , ze mój los może się odmienić. Ona dała mi miłość i dom.

Dlatego ja , jak na przedstawicielkę haszczaków haszczakowatych:)) przystało jestem źródłem nieeeustającej  raaadości dla mojej rodzinki. Dbam z całą pieczołowitością o to żeby moje stado najukochańsze się ze mną nie nudziło.:))))

Czasami przekraczam granicę przyzwoitości w moich szaleństwach.Przyznaje. Ale  uwierzcie " to" robi się samo....pstryk i jest:)))

I wiecie co?Kochają mnie mimo wszystko na zabój!! 

Z mamą tworzę nierozerwalny team w życiu codziennym  i sportowym. Mamy za sobą setki km przemierzonych w górach , na łąkach i nad morzem.

Jestem bardzo ciekawa świata:).

Ruch jest nieodzownym elementem mojego życia.

Do tej pory byłam przekonana , że  zostanie tak na zawsze.

Los ....jednak chciał inaczej.

Kilka dni temu  zdiagnozowano u mnie dysplazję stawów łokciowych.

Chorobę odziedziczyłam w genach po moich staruszkach (pech) z tego co mówi moja Pani doktor.

Schorzenie spowodowane jest zaburzeniami rozwoju stawów, w skutek czego chrząstki stawowe oddzielają się od kości.

Dolegliwości nasilają się. Mam problemy z chodzeniem. Moje stawy są opuchnięte i obolałe. Każda namiastka ruchu sprawia mi ból.

W konsekwencji musiałam zrezygnować z :

- z husky wyścigów i wygłupów z moim przyjacielem Wolverinem ,

- z szarpanek ukochanych i zapasów z  moim szarmanckim przyjacielem Woodim, którego doprowadzam do ostateczności:)))) uciekając w czasie zabawy na dach auta  ( sorry , taka już jestem:))), wybacz stary:)) ) ,

-z wycieczek weekendowych z mamą do lasów i nad jeziora.

Potrzebuję w trybie szybkim poddać się zbiegowi operacji na mój napęd przedni (prawa i lewa łapka).

Mojej mamy nie stać na sfinalizowanie tego zabiegu w Czechach u najlepszych specjalistów z możliwych. Nie stać Jej na  opłacenie procesu rehabilitacji jaki nas czeka po zabiegu.

Bardzo ważne jest żebym zabieg miała najszybciej jak się da. Zanim choroba  doprowadzi do poważnego uszkodzenia stawów. Nie chcę żeby kiedyś amputowali mi łapki.

Nie jestem husky " kanapowiec ".

Nie chce nim zostać.

Nie chcę monitorować świata  z parapetu okna w dużym pokoju.

Chcę żyć zgodnie z moją naturą. 

Inaczej życie straci dla mnie sens.

Proszę o pomoc i wsparcie w walce o moje zdrowie. Żebym mogła cieszyć się pełnią życia  jak na  rasowego husky przystało.

Marzę o tym żeby znów wyciąć numer matuni i ruszyć na gigant:))))))) na 3 godzinki. Żebym mogła gołębia pogonić i nornicę wykopać z norki.

Tylko takie życie ma sens.