Tragedia Borowika

💔 Są takie historie, które łamią serca...

Pani, która szła na działkę, zobaczyła go tuż przy drodze — skulonego, bez sił, jakby już pogodził się z losem. Kot nawet nie próbował wstać… Po prostu leżał. Sam, w zimnym lesie. 😿🌲

Nie mogąc go zabrać, usiadła obok i zaczęła błagać o pomoc. Dzwoniła, prosiła, szukała kogokolwiek, kto mógłby przyjechać. Transporter miał być za dwie godziny… a on nie miał tyle czasu.

Udało nam się dotrzeć szybciej. 🚗💨

Kocurek — później nazwany Borowikiem 🍄 — był tak słaby, że nawet nie drgnął, gdy wsadzaliśmy go do transportera. Na grzbiecie miał wielką krwawą pręgę… myśleliśmy, że to rana.

Prawda okazała się jeszcze gorsza: pchły wysysały z niego życie tak długo, że ich odchody stworzyły na sierści krwawy pas. 😔💔

W gabinecie, między drżeniem i ogromnym zmęczeniem, zaczął do nas cicho „mówić”. I wtedy zrozumieliśmy — on jest dziki. Młody, wystraszony, niczyj.

Gdyby nie Pani, która go znalazła… tej nocy umarłby w samotności. ❄️😿

Ciepło, leki i dobre jedzenie postawiły go na nogi po tygodniu. 💛

A kiedy odzyskał siły, pokazał, że to nie domowy miziak — to leśne serduszko, które uczy się żyć obok ludzi, ale nadal boi się dotyku.

Nie możemy wypuścić go tam, gdzie został znaleziony — w środek lasu, w mróz, w miejsce bez karmiciela, bez szans na przetrwanie.

Dlatego Borowik został z nami. 🍄

Dogaduje się cudownie z innymi kotami, bawi się, odżywa. A kiedy w pokoju zapada cisza… czasem zapomina, że jest dziki, i przechodzi obok nas tak po prostu. Jakby chciał powiedzieć: „Dziękuję, że jeszcze jestem.” 💛🐾

Przed Borowikiem nowy rozdział, długa droga do zaufania i pełnego zdrowia, po tak dramatycznym stanie w jakim go znaleźliśmy....

Dlatego bardzo prosimy o wsparcie zbiórki na Borowika: 

 — każda wpłata, nawet najmniejsza, pomoże nam kontynuować jego leczenie i dać mu szansę na spokojną, bezpieczną przyszłość.

Ogromnie dziękujemy za udostępnianie i pomoc 🐾✨