Budowa Azylu dla dzikunów

Dzień dobry. Pracuję jako technik weterynarii w miejskim schronisku. No codzień zajmuję się opieką nad chorymi kotami i psami. Mój wolny czas poświęcam dzikim zwierzętom. Jestem ratownikiem weterynaryjnym. Jestem wzywana do wypadków z udziałem dzikich zwierząt, ale też jadę do chorych zwierząt czy do takich, które weszły w korelację z ludźmi i stanowią dla nich zagrożenie. I wszystko byłoby piękne gdyby nie to, że tak naprawdę po zabezpieczeniu i udzieleniu wstępnej pomocy to nie mam co z tym zwierzakiem zrobić. Gminy szukają oszczędności i podpisują umowy z odległymi ośrodkami a nuż ofiara nie przeżyje nim tamci się zbiorą albo zwierzak trafia do ośrodków badawczo-szkoleniowych PZŁ, co dla mnie nie dokońca jest to etyczne. I o ile małe powypadkowe zwierzęta jestem w stanie ulokować u siebie w mieszkaniu nim na spokojnie znajdę odpowiedni ośrodek to o tyle duże, kopytne nie ma opcji. Do tej pory korzystałam z pomocy znajomych i umieszczałam w izolowanym boksie w stajni. Jest też grupa zwierząt, mimo, że są małe to nie mogę ich zabrać do domu. To zwierzęta zakaźnie chore, które przy odpowiedniej opiece mają szansę dojść do zdrowia. To dziesiątki telefonów, czekanie na oddzwonienie, brak informacji zwrotnych. Czasami wielogodzinne czekanie z rannym zwierzęciem w samochodzie na uzyskanie zgody. W takich sytuacjach najpierw dowiaduję się, że to zwierzę z nieobsługiwanego terenu, albo kto za to zapłaci. Nie ważne jest to zwierzę, które cierpi i trzeba mu pomóc w tę czy inną stronę. Pierwsze są pieniądze. Teraz trafiły do mnie dwa chore jenoty na świerzba drążącego. W przychodniach weterynaryjnych nie przyjmą bo pełny szpitalik, kliniki specjalizujące się w leczeniu takich schorzeń przeładowane. Z założeniem azylu nosiłam się już od dawna, aby mieć miejsce gdzie mogę przywieźć  zwierzę i na spokojnie szukać odpowiedniej pomocy, takie miejsce, gdzie uratowane przeze mnie zwierzęta będą dochodzić do pełni zdrowia, takie miejsce gdzie zwierzęta, które z powodu kalectwa nie będą mogły wrócić do środowiska znajdą bezpieczny azyl na resztę swoich dni. Mam pełne ręce roboty, nowe wezwania, nowe prośby o pomoc i to daje mi podstawy myśleć, że w okół mnie jest bardzo dużo dobrych ludzi, którym nie jest obojętny los zwierząt. Dlatego proszę o wsparcie dla tego przedsięwzięcia, bez Was nie dam rady. Jesteście ich i moją jedyną nadzieją na budowę azylu. Takiego Azylu, który odpowie na każde wezwanie o pomoc, gdzie zwierzę najpierw uzyska pomoc, a finansami zajmiemy się rano. Co chcę zrobić. Chcę kupić jakieś gospodarstwo i przystosować je pod azyl. Część środków zostanie przeznaczona na zakup gospodarstwa a pozostała kwota na jego odpowiednie wyposażenie. Bardzo liczę na Wasze wsparcie.