60 uratowanych kotow

Sa ludzie którzy nie wezmą drugiego kota bo nie mają miejsca...

Są też tacy którzy przeprowadzają się na wieś by mieć możliwość mieć ich nawet 60..

Tak. 60. 

Sześćdziesiąt.

Połamanych, ściągniętych z ulicy, w stanie agonalnym. Złapanych na klatke bo dzikie ze własnego cienia się boją. Wyekspolatywanych do granic, nie znających nigdy dobrego dotyku człowieka.

Są tam koty bite, martretowane, z odrąbanymi nogami, podpalane dla uciechy gówniarzy. Z wydłubanymi oczami przez patologię.

Wyciągnięte z piwnicy, spod podłóg stodol, ze studzienek, z rowów.. 

Zapuchnięte, zaropiałe, ze starymi ranami.

Pomijane przez większość.

Nikomu nie potrzebne.

Każdy kot to inna historia.

Inny charakter..

Inna walka o niego..

Wyobrażacie sobie ile to samej karmy i żwirku idzie tygodniowo?

A gdzie weterynarz, profilaktyka, prąd, woda, środki czystości czy śmieci.. 

Koszta kolosalne.

Iwona wraz z mężem jakoś sobie radzili.

Do czasu udaru małżonka.

Chciałbym zorganizować dla nich zbiórkę karmy. 

I mokrej i suchej. 

Proszę Was bardzo.

Edycja: zrobiłam dziś (2.11) pierwszy przelew do Iwony.