Miga chcialaby tylko zyć

Mam na imię Miga i jedyne, co w życiu zrobiłam źle, to to, że się urodziłam...

Mam dopiero dwa lata. To taki wiek, w którym powinnam brykać po zielonym pastwisku, poznawać świat i uczyć się ufać człowiekowi. Zamiast tego, stoję w ciemnej komórce i słyszę tykanie zegara. Ten zegar odlicza czas do mojego wyjazdu. Wyjazdu, z którego się nie wraca.

Dlaczego chcą mnie zabić?

Ludzie mówią, że jestem „wybrakowana”. Mam krzywą szczękę (przodozgryz). Mój uśmiech nie jest idealny, nie wyglądam jak konie z obrazków. Przez tę wadę nie będę dumnym wierzchowcem ani cenną klaczą hodowlaną.

Dla mojego obecnego właściciela jestem tylko zbędnym kosztem. Kilogramami mięsa, które trzeba spieniężyć. Według nich moja krzywa buzia sprawia, że moje życie jest warte tylko tyle, ile zapłaci rzeźnik.

Czy moje serce bije gorzej?

Choć moja szczęka jest inna, moje serce bije tak samo mocno jak u każdego innego konia. Tak samo czuję strach, kiedy zamykają się ciężkie drzwi transportu. Tak samo pragnę poczuć zapach świeżego siana i dotyk ręki, która nie chce zadać bólu, a jedynie pogłaskać po chrapach.

Nie wybierałam tego, jak się urodziłam. Ale Ty możesz wybrać, jak potoczą się moje dalsze losy.

Na co zbieramy?

Musimy zebrać kwotę, która wykupi moje życie spod noża:

• Wykup od handlarza 
• Transport do fundacji
• Pierwsza opieka weterynaryjna i kowalska (moja wada wymaga regularnej kontroli, bym mogła bez bólu jeść).Proszę, nie odwracaj wzroku. Moja „inna” twarz nie oznacza, że nie zasługuję na słońce nad głową. Każda złotówka to dla mnie kolejny oddech. Każde udostępnienie to szansa, że ktoś mnie pokocha taką, jaka jestem.

  Pomóż mi napisać inne zakończenie tej historii. Nie pozwól mi zginąć tylko dlatego, że nie jestem idealna.