Sunia Fruzia wyrzucona jak śmieć

Nazywam się FRUZIA (od dzisiaj).

Wcześniej wołano na mnie inaczej... Od trzech tygodni nikt mnie nie nazywał, nie wołał, nie chciał… Mój pan zabrał mnie na wycieczkę autem, otworzył drzwi w jakiejś miejscowości i tam mnie zostawił… Dlaczego? Nie wiem… Czekałam, tęskniłam…nie wrócił Mieszkałam na ulicy, biegałam między samochodami, szukając tego znajomego, który pamiętam… Ludzie przeganiali mnie, nie miałam nawet gdzie się ogrzać, skryć przed śniegiem i mrozem.Siedziałam pod sklepem, gdzie zbierali się różni dziwni ludzie. Usłyszałam, że mają mnie zabrać do strasznego miejsca, z którego się nie wraca.. do Radys.

I zdarzył się cud… Pewna poczciwa staruszka pozwoliła mi wejść na podwórko, nakarmiła mnie i powiedziała o mnie dobrym kobietom, które zabrały mnie w bezpieczne miejsce.Mam zaledwie 1,5 roku, jestem malutka, nawet nie sięgam łydki. Lubię koty i inne zwierzaki, nie mam w sobie odrobiny agresji, boję się jeszcze trochę, ale chcę ponownie zaufać człowiekowi.Przebywam na Podlasiu, w Puszczy Białowieskiej (okolice Hajnówki). Tu zostanę do czasu, aż znajdzie się dla mnie najbezpieczniejsze miejsce na świecie, miejsce, gdzie miłości nigdy nie zabraknie.Zbieram na szczepienia, sterylizację i jedzenie, żebym nie sprawiała problemu mojej ‘tymczasowej pani’ Proszę, pomóżcie. Jestem malutka, tak niewiele potrzebuję do szczęścia…Fruzia