Dla Kaktusowej

Po 13 latach za kratami – w końcu DOM. Cichy kąt, ciepły koc, spokojna starość. Po tylu latach samotności… ktoś w końcu powiedział: „Zostań ze mną.”

Ale żeby mogła cieszyć się tym spokojem – musimy jej pomóc.

Kaktusowa…

Przez 13 długich lat żyła w cieniu człowieka.

Nie ufała. Bała się. Chowała.

Była „tą trudną”, „dziką”, „nieadopcyjną”.

Czas płynął, życie mijało… a ona po prostu była. Niewidzialna.

Dziś ma już siwe włoski na pysku i nie ma siły uciekać. Już nie warczy. Już się nie broni.

Patrzy spokojnie, jakby mówiła: „Już nie chcę się bać. Już nie mam siły.”

Została zabrana ze schroniska przez Agatę z Muniątkowego Zakątka.

W końcu ma DOM, ale jej organizm jest wyczerpany. Potrzebuje badań, sanacji jamy ustnej, USG.

RTG pokazało chore stawy – możemy tylko suplementować, by złagodzić ból.

Zbieramy 800 zł.

To niewiele, ale dla niej może znaczyć wszystko.

Choć raz w życiu zasłużyła na troskę. Choć raz – niech ktoś się o nią zatroszczy.

Nie cofniemy jej straconych lat. Ale możemy sprawić, że ten ostatni czas będzie godny.

Ciepły. Bez bólu. Bez strachu.

Pomóż Kaktusowej.

Niech starość nie boli...