Granda nie chce umierać...

Podjechał samochód pod gospodarstwo fundacji, a jego kierowca oschłym tonem rzucił: "Kupujecie, czy jechać dalej?"
W samochodzie żywy obraz nędzy i rozpaczy.
Nie mogliśmy się zastanawiać dłużej niż dwie minuty. Kolejnym przystankiem miło być miejsce, z którego żadne żywe zwierzę nie wyjeżdża.

Granda zaczęła rżeć, jakby błagała o ratunek.
Nasze konie jej odpowiedziały. Zawsze jest to najtrudniejsza chwila. Musimy podać odpowiedź, czyli postawić na szali życie niewinnej istoty.

Granda jest stara. Widać to chyba gołym okiem. Po ilości kontuzji należy wnioskować, że przez całe lata ciężko pracowała. Jest kulawa, ma zarwany grzbiet. Siwizna nie wczoraj oprószyła jej skronie.

Ponieważ Granda jest koniem specjalnej troski, potrzebuje prywatnego wybiegu i boksu. Na razie tylko w planach wydzieliliśmy w gospodarstwie miejsce odpowiadające jej potrzebom. Azyl, w którym będzie mogła dożyć swoich dni. Do realizacji potrzeba wielu materiałów i zaangażowania niejednej osoby, jednak już za tydzień lub dwa tygodnie Granda będzie mogła cieszyć się własną kwaterą.

Prosimy goraco o pomoc w wykupie klaczy oraz w zapewnieniu jej możliwie najlepszych warunków. Nie trzeba chyba przekonywać, że Granda potrzebuje nie tylko ciepła i troski, ale przede wszystkim fachowej opieki kowalskiej i weterynaryjnej.