Itaka - moja miłość

Wyobraźcie sobie 18-letnią dziewczynę. Buntowniczkę, która postanowiła poświęcić swoje życie zwierzętom. Pełna energii i wiary w to, że może zmienić świat - wkraczała w dorosłość...

Oczywiście piszę o sobie. O momencie, kiedy poznałam Itakę. Nie przyznam się, że było to 15 lat temu! Ta klacz i wspaniali ludzie dookoła dali mi nadzieję, motywację, pozwolili uwierzyć, że wszystko jest w zasięgu ręki...

Dziś dostałam informację, że Itaka jest na sprzedaż. A to jeden z ostatnich koni mojej młodości... 

Popłynęły łzy. Bo jak inaczej? Itaka... Matka nieodżałowanej Ibizy. Tych imion czas nie był w stanie wymazać z pamięci. 

Na Itakę czeka miejsce w fundacyjnym stadzie. Wybaczcie, że tak ogólnikowo piszę, jednak emocje zaciskają gardło, blokują palce... Poproszę tylko - pomożecie jej dotrzeć na zasłużoną emeryturę?