Bezbronna, niepotrzebna Pom

"Zachorowała. Znowu zachorowała! Darmozjad jeden! Stara szkapa do niczego się już nie nada...!"

Pom stoi wciśnięta pomiędzy ścianę z małym okienkiem a rząd innych koni. Tylko tam, na końcu stajni handlarza znalazło się dla niej jeszcze miejsce... Bolą ją nogi. Jest nie tylko spracowana, ale też wielokrotnie przechodziła ochwat - zniekształcone kopyta zdradzają historię jej życia.

Od właściciela - oprócz biletu w ostatnią drogę - dostała czerwony pomponik... Tak przewrotnie, bo to przecież symbol troski. Nie mógł wiedzieć, że właśnie on, ten doczepiony do kantara czerwony pomponik, zwróci uwagę pewnej dziewczyny, która wyszepcze Pom do ucha, że nie zostawi jej na śmierć. 

Wiele razy przekuwaliśmy smutek i beznadzieję w radość życia... Prosimy dziś o jeszcze jeden taki wysiłek - nie zostawiajmy Pom samej. Podarujmy jej świeże powietrze w chrapach, promienie słońca na grzbiecie. Dajmy jej zamiast rzeźnickiego haka opiekę troskliwych rąk, specjalistyczną pomoc weterynaryjną i doświadczonego w wyprowadzaniu koni z ochwatu kowala. Zapewnijmy Pom to, na co nie zdobył się jej były właściciel - godną emeryturę, nawet jeśli jest już u schyłku swoich dni...