Soczewki dla Ani

Soczewki dla Ani

Chciałabym Wam opowiedzieć historię Ani, która od urodzenia zmaga się z ciężką chorobą oczu.  Jest moją siostrzenicą, którą 21 lat temu zaadoptowałam. Dzisiaj jest już dorosłą, piękną i mądrą kobietą. Brakuje jej jednego – zdrowych oczu.

„Musisz ją ciociu zabrać stamtąd” usłyszałam od starszej siostry Ani. W głosie dziecka było tyle troski, że natychmiast wsiadłam w pociąg.  Po przyjeździe zobaczyłam  trzyletnią przestraszoną dziewczynkę stojącą w  przedpokoju,  w upalny majowy dzień, ubraną w grube kozaki. W tym momencie zdecydowałam, że muszę się nią zaopiekować i zrobić wszystko, żeby zabrać ja z tego domu. Z domu, który dobrze znałam. Z domu, w którym wszyscy byli uzależnieni. Powiedziałam mojej siostrze, a jej mamie, że wezmę Anię na kilka dni, żeby zobaczyła Warszawę. I tak Ania została ze mną do dziś. 

Od razu zauważyłam, że ma trudności z widzeniem, oglądała książeczki z bardzo bliska i uderzała się o framugę drzwi. Rozpoczęliśmy badania, by zobaczyć co się dzieję z oczami Ani. Okazało się, że ma bardzo ciężką chorobę oczu - krótkowzroczność postępującą, minus trzynaście dioptrii i odklejającą się siatkówkę. Do dziś pamiętam moment, w którym Ania założyła swoje pierwsze okularki. Wszystko wydawało jej się nowe, chodząc robiła duże kroki, ucząc się  świata na nowo.  

Od samego początku nie pozwoliła, by traktować ją jak niepełnosprawną.   Z okularami nigdy się nie rozstawała, mówiła o nich, że są jej drugim darowanym życiem. Niestety choroba postępowała. W wieku 7 lat Ania miała dwie operacje, które okazały się nieskuteczne.

Dla Ani ważne było, że dopóki są  okulary, wszystko jest w jej zasięgu. Mimo, że uczęszczała do szkoły dla dzieci słabowidzących, czytała więcej książek niż inne dzieci w jej wieku. Jakby bała się, że kiedyś nie będzie mogła tego robić, jeździła na hulajnodze, rowerze, wspinała się po górach. Zawsze pełna energii i uśmiechu na twarzy.  

Dzisiaj Ania ma 25 lat. Skończyła studia pedagogiczne. Niestety wzrok się pogorszył, wada doszła do -18 dioptrii, co znacznie  utrudnia jej codzienne życie. Ania pracuje w przedszkolu integracyjnym, w którym swoim podopiecznym oddaje całe swoje serce i miłość. Obawia się jednak, że coraz większe kłopoty ze wzrokiem sprawią, że stanie się zbyt mało uważna i spostrzegawcza, by zapewnić bezpieczeństwo pełnym energii maluchom.

 Po konsultacji z lekarzem pojawiła się szansa, na skorygowanie wady do -2 dioptrii dzięki przeszczepowi soczewki fakijnej.  Niestety nie ma możliwości wykonania przeszczepu w ramach NFZ.

Ania przeszła już konieczne badania i otrzymała pozytywną kwalifikację do wykonania operacji.  Pierwszą operację wyznaczono na 12 września 2018r. Na leczenie i przeszczep dwóch soczewek potrzebujemy  16.000,00 zł.

Wierzymy, że uda nam się zebrać odpowiednia kwotę. Ania zasługuje na to. 

Dajmy jej szansę 😊.