Zapomniane i Niechciane - Pomoż

**Dziś będzie troszkę inaczej – prosto z serca i myśli. Witajcie, kochani! Dziś ten tekst będzie całkowicie inny. Od dwóch tygodni na bieżąco dodajemy informacje o Pierniczce i Astrze, a to głównie Pierniczka jest w roli głównej. Dalej walczymy o nią, bo Astra była w troszkę lepszym stanie, ale dziś proszę was o jedno: przeczytajcie to do końca.**

W życiu przychodzi taki moment – moment zmęczenia, moment słabości, moment przemyśleń. I to właśnie jest ten moment. Przez dwa tygodnie skupiamy się tylko na dwóch istotach, a pod opieką fundacji jest ich więcej. Kiedy ratujemy dane zwierzę, zawsze jest duży odzew. Kiedy zostanie uratowane, pójdzie do adopcji – jest super happy end. 

Ale część z takich uratowanych zwierząt nadal przebywa pod naszą opieką. Są takie, które przebywają po kilka lat, po kilka miesięcy, po kilka tygodni. I o te najbardziej się martwię, bo to najczęściej są zwierzęta, które przebywają w hotelach, domach tymczasowych , ale nadal są  pod naszą opieką.

Często mówię o nich jako o „zapomnianych” lub „niechcianych”, bo wcześniej, kiedy ratowaliśmy każde z nich, wszyscy się o nie pytali, a teraz nikt się nie pyta. Dziś, kiedy są pod naszą opieką, pytania są znikome – można je policzyć na palcach jednej dłoni.

 Są na naszym utrzymaniu, są pod naszą opieką, a my wspólnie ratowaliśmy je codziennie. Żywienie, pielęgnacja, wizyty weterynaryjne, opłaty hotelowe – zapewnienie im godnego bytu jest na naszej głowie. 

Dlatego mam do was wielką prośbę: zbliżają się Święta Bożego Narodzenia, czas, który spędzimy w gronie najbliższych i rodziny, czas pełen miłości, wrażliwości, otwartości, czas pełen uczuć i ciepła. Nie zapominajmy o tych, którzy są pod naszą opieką. Nie zapominajmy o tych, których razem ratowaliśmy – oni nadal potrzebują wsparcia, miłości, ciepła, domów i bezpieczeństwa.

Staramy się zapewnić wszystko, co tylko możemy, ale nie zawsze jest tak, że chcielibyśmy coś, a niestety nie możemy tego zrealizować, bo czasami brakuje środków, które pozwolą nam zrealizować to, co potrzebują. Ciężko mi się to pisze. Dziś w nocy pisałem do was ten tekst, dlatego publikuję go rano. 

Na zdjęciu macie Pierniczkę, o którą walczymy, a w zbiórce, którą zakładam na cel 100 zł, to minimalny cel, który można ustawić. Wierzę, że zbierzemy dla nich wiele, wiele więcej, aby zapewnić im godny byt. Zobaczycie innych naszych podopiecznych, którzy potrzebują waszego wsparcia. 

Pierniczka byłaby dumna i szczęśliwa, wiedząc, że dla innych jej przyjaciół z naszej fundacji też idzie pomoc. Dlatego proszę, wesprzyjcie tych, którzy przebywają pod naszą opieką. Dziękuję wam za wspólną walkę o Pierniczkę.