Leczenie anoreksji i depresji

Długo zastanawiałam się, czy założyć tę zbiórkę. Choroba podpowiada mi, że „jest jeszcze okej”, że „nie zasługuję”, że „w końcu nie umieram”…

Ale prawda jest taka, że chcę w końcu być wolna. Chcę wziąć odpowiedzialność za swoje życie i zdrowie.

Aktualnie nie pracuję — nie dlatego, że nie chcę, ale dlatego, że nie mam na to teraz siły ani możliwości. Przygotowuję się do poprawki matury, którą oblałam w zeszłym roku przez chorobę. Nie jestem w stanie prosić moich rodziców o pieniądze na terapię czy ośrodek — wiem, że byłoby to dla nich zbyt dużym obciążeniem. Dlatego proszę o pomoc tutaj.

Mam na imię Oliwia, w tym roku kończę 20 lat.

Od 12. roku życia choruję na depresję i anoreksję.

Dwa lata temu podjęłam próbę walki. Założyłam zbiórkę i dzięki zebranym środkom mogłam trafić do ośrodka i być rok w terapii. Jestem za to ogromnie wdzięczna — ta terapia dosłownie uratowała mi życie.

Niestety, gdy pieniądze się skończyły, a mój tata stracił pracę, musiałam przedwcześnie zakończyć leczenie.

Przez kolejne miesiące jakoś sobie radziłam, aż wyprowadziłam się do innego miasta. Tam pojawiły się problemy z pracą i pieniędzmi, a wszystkie trudne myśli wróciły. Nie byłam na to gotowa. Jedynym sposobem radzenia sobie ze stresem znów stała się kontrola jedzenia.

Wróciłam do domu rodzinnego, by skupić się na zdrowiu i nauce.

Wiem jednak, że bez terapii nie dam sobie rady — a przynajmniej nie na długo. Potrzebuję profesjonalnej pomocy, bo chcę z tego wyjść raz na zawsze.

Zbieram środki na terapię lub pobyt w ośrodku.

Każda pomoc ma dla mnie ogromne znaczenie.

Z góry dziękuję wszystkim, którzy zdecydują się mnie wesprzeć.

Bez was mogłoby mnie już tu nie być.