Tyfus zabija Mikołajkę

Miałam słabe kociństwo. Nigdy nic nie znaczyłam, nie miałam zabawek, miseczki, miłości. Zawsze byłam głodna i poobijana – duże koty nie lubią konkurencji.
Potem  bolał mnie brzuszek. Nie miałam sił. Leżałam. Marzyłam – o cieple. O kimś kto wyleczy, utuli, pokocha.

Tak się cieszyłam kiedy w końcu zrobiło się ciepło. Wierzyłam, że już teraz musi być dobrze. Dostanę leki a potem … potem może ktoś mnie pokocha. Ale duże miały smutne miny. A ja słabłam z godziny na godzinę….

Malutka Mikołajka mogła nie dożyć kolejnego dnia. Wychłodzona, odwodniona. Tyfus uderzył ze straszliwą siłą. Malutkie ciałko drżało a nam w oczach stawały łzy – to się nie może tak skończyć.
 Wiele godzin nad umierającym kotkiem – leki, kroplówki, zaklęcia.  
 Ona tak bardzo chce żyć. Tak dzielnie walczy. Niestety koszty leczenia już wynoszą ponad 2 tysiące.
 Nie mamy tyle. Ale czy możemy się poddać?