Prymus

Piękny, duży, czarno-biały kocur o imieniu Prymus 🤍🖤 wiódł życie takie, jak tysiące kotów urodzonych na terenach działkowych. Wiosną i latem zawsze mógł liczyć na ludzi, którzy spędzali tam czas. Był dokarmiany i coraz bardziej oswajał się z człowiekiem 🐾. Nauczył się polegać na ludzkiej obecności, na wyciągniętej dłoni, na pełnej miseczce.

Taki układ bywa jednak dla kota pułapką — i to pułapką, z której konsekwencji wielu ludzi nie zdaje sobie sprawy. Uczą kota, że może im zaufać 💔, a potem nadchodzi jesień 🍂 . Działki pustoszeją, zapada cisza. Znika światło, znikają resztki z obiadu, znika wszystko, do czego zwierzę zostało przyzwyczajone 🥺. Kot, który polegał na człowieku, nagle zostaje sam z głodem i chłodem. Nie każdy jest w stanie to przetrwać.

Tak właśnie było z Prymusem. Było mu dobrze, dopóki trwał sezon. Ale gdy ludzie wyjechali, został jedynie pan Michał — jedyny, który naprawdę przejął się losem kota ❤️. To on zaczął desperacko szukać dla niego pomocy. Prymus był w dużej mierze już oswojony i udomowiony. Zimą nie miałby szans ❄️.

Wiedząc, że w Mruczarni trwają prace nad powiększeniem przestrzeni, uznaliśmy, że możemy mu pomóc. Przyjęliśmy Prymusa pod opiekę. Kocurek lgnie do ludzi, ufa im i szuka kontaktu 🤍. Wierzymy, że znajdziemy dla niego dom, w którym już nigdy nie zostanie pozostawiony sam sobie.

Po przyjęciu wykonaliśmy podstawową profilaktykę: odrobaczenie, szczepienia, badania krwi i testy 🩺. Prymus jest w dobrej formie. Jedynym, co wymaga naszej pilnej interwencji, są jego ząbki — są w złym stanie, konieczna będzie konsultacja i leczenie stomatologiczne 🦷.

Serdecznie prosimy o wsparcie zbiórki na pokrycie kosztów profilaktyki i leczenia Prymusa 🙏.

Ludzie, którzy dokarmiali go latem, mieli dobre intencje — ale ostatecznie go zawiedli 😔. Dopilnujmy, by to był ostatni raz, kiedy Prymus zawiódł się na człowieku.